•.★*Blog Blog*★.•

 =______________________=  วันนี้โผล่มาแบบร้อนๆเลย  เขามาในหน้าเว็บก็เห็นเจ้านี้แว๊บขึ้นมา และมันก็โป๊ะเชะเลยฮับ >0< เค้ามีเรื่องอัพบล็อกแย้ววววว  หึๆ

"มีนานี้อย่ามัวเก็ยตัวอยู่ในบ้าน ทาซันแทนหนาๆ แล้วออกไปเผชิญโลกกว้าง(แล้วอย่าลืมกลับมาเขียนบล็อกเล่าให้ฟังบ้างล่ะ :-) "

ได้เห็นแบบนี้แล้วก็อยากจะเล่าทันใด แต่ขอโทษ! อิฉันไม่ได้ออกจากบ้านก็มีเรื่องเล่าT^T

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

        ยะฮู้~ ปิดเทอมแล้วเฟ้ยยยยยย  แต่ทว่า... ปิดเทอมนี้พ่อกลับบอกว่าห้ามไปไหนเด็ดขาด แง๊ๆๆๆ ก็เค้าอยากออกไปเที่ยวข้างนอกบ้างอ่าาาา  อยู่บ้านเล่นแต่เน็ต บ้าแต่การ์ตูน อยู่แต่กับหลังสือ ทุกวันนี้เห็นอะไรก็แทบเป็นตัวนังสืออยู่แล้วอ่าพ่อ!

และเพราะนั่งงอแงแบบนี้นี่เอง พอดี๊พอดีพ่อมีแพลนต่อเติมบ้านใหม่ พ่อก็พูดขึ้นว่า

"ถ้าไม่อยากอยู่เฉยๆ ก็มาช่วยพ่อต่อเติมบ้านนี่มา" แอ๊ก! เหมือนมีใครเอาไม้ซุกขนาดมหึมามาตีหะหมองเค้า แต่ทว่า... พอจะปฎิเสธพ่อก็ขัดขึ้นมาซะก่อนว่า "ถ้าอยู่ไม่ได้พ่อจะส่งไปเลี้ยงควายที่บ้านนอก ดีมั้ย!?" แว๊กกกกกกกกกกกก ดูเหมือนว่า มันจะหนักกว่าเก่า ซ่อมบ้าน เลี้ยงควายยยยย แง๊ๆๆๆ ไม่เลือกได้มั้ยขอรับคุณป้ออออออ TT0TT 

สรุปลงมติแล้วเราก็เลือกช่วยพ่อต่อเติมบ้าน (ก็ดีกว่าไปเสนอหน้าให้น้องควายเขาหัวเราะอ่านะ TT^TT)

เคย... ถามพ่อว่า ทำไมพ่อไม่จ้างคนงาน พ่อตอบ... ไม่เอา จะจ้างไปทำไมในเมื่อคนบ้านเรามีก็ใช้ให้เป็นประโยชน์ไปสิ

เคย... ถามพ่อว่า ทำไมมัธยัสถ์จัง(ขืนว่าหยาบคายแบบนี้พ่อโดดเตะเราคอหักตายพอดี) พ่อตอบ... ไม่ได้ขี้งก แค่เก็บเงินไว้ต่อเติมบ้านให้แกอยู่ไม่ดีกว่าเรอะ

เคย... ถามพ่อว่า ทำไมต้องต่อเติมบ้าน พ่อตอบ... ก็อยากให้ลูกของพ่ออยู่ในที่กว้างขวางกว่านี้และอยากให้ลูกอยู่ในที่ที่มีอากาศถ่ายเทสะดวก และบริสุทธิ์ (โฮกกกกกกกกก ซึ้งกับพระคุณพ่อ)

เคย... ถามพ่อว่า ทำไมต้องต่อเติมบ้านใกล้ๆริมน้ำด้วย พ่อตอบ... ก็เผื่อลูกสาวของพ่อร้อน ลูกจะได้กระโดดตู๊ม! ลงไปอืดในน้ำได้เลยไงครับ (=___= ความหวังดีของพ่อมันช่างงง เอิ่มมม)

เคย... ถามพ่อว่า ถ้าลูกสาวไม่อยากโดดบ่อ(เน้น!!! มันคือบ่อ)พ่อจะซื้อเครื่องปรับอากาศให้ลูกสาวมั้ย พ่อตอบ... ด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มและมั่นใจเต็มที่ว่า ไม่! ถ้าลูกไม่อยากโดดน้ำ ลูกก็ต้องนั่งตากพัดลมประจำตัวลูกไปนะครับ(ซิกๆ T^T ซึ้งกับคำพูดของพ่อ)

เคย... ถามพ่อว่า และถ้าลูกสาวทำห้องรกอีกล่ะ พ่อจะต่อเติมออกไปอีกมั้ย(มันคือสาเหตุนั่นเอง) พ่อตอบ... ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแบบปีศาจและพูดว่า "ถ้าคุณลูกไม่หยุดสงสัย คุณพ่อจะเอาปูนซีเมนต์ที่ผสมแล้วกรอกปากลูกสาวซะ!" และนั่นทำให้อิชั้น ต้องจำใจช่วงพ่อผสมปูนต่อไป

และตั้งปณิธานว่า

โตขึ้น ตูจะไม่เอนท์เข้าวิดวะอย่างแน่นอน!

โตขึ้น ตูจะไม่บ่นว่าอยากออกจากบ้าน

โตขึ้น ตูจะไม่งอแงขอร้องพ่อไปไหน

และโตขึ้น ตูจะไม่ทำห้องรกแบบที่ว่าคนเดินสวนกันไม่ได้อีกอย่างแน่นอน! T^To

และทุกวันนี้(ผ่านไปไม่กี่วันหรอก) บ้านก็ยังต่อเติมไม่เสร็จ แต่เราก็ทำเนียนนอนตื่นสายเพื่อที่จะไม่ไปช่วยพ่ออีหรอบเดิม ไม่ได้อยากเนรคุณ แต่การผสมปูน ตอกตะปู ไขนอต บลาๆๆๆ มันเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลยสำหรับผู้หญิงหนึ่งคน ถ้าคุณผู้หญิงคนใดไม่เชื่อก็ลองไปดูเขาก่อสร้างบ้านเรือนดูสิ แล้วจะรู้ว่า... การสร้างบ้าน ต่อเติมบ้าน แต่ละหลังแต่ละส่วนนั้น ไม่ใช่งายง่ายๆเลย ไหนจะต้องตากแดด แถมยังเสี่ยงอันตรายอีก

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... คุณไม่ควรทำบ้านรก หรือไปงอแงกับคุณพ่อที่ทั้งดุและมัธยัสถ์ของคุณเลย

ไม่งั้น ชะตะกรรมของคุณ จะเป็นแบบดิฉัน อาเมนนนน